Son dakika haberi bulunmamaktadır.

Düğün Nişan Davetiye    İlan Buroşür    Kartvizit    Matbu Evrak Basımı    Takvim

KATEGORİLER

• Anasayfa
• Güncel
• Ekonomi
• Eğitim
• Sağlık
• Siyaset
• Spor

HABER ARA

-- Tüm Kategoriler --GüncelEkonomiEğitimSağlıkSiyasetSpor Gelişmiş Arama

 Tepede,uzaktaki şehir ışıklarına yakın olan yamaçta geziniyorlardı.Şimşek çaktığında görülebiliyorlardı ancak.
Gece;tanımlarına ihanet edercesine griydi.Siyah olan gecenin kendisi değil ona eşlik edenin düşünceleriydi.
Orada,tepedeydiler siyah ve beyaz atlar…
Siyah düşünceli o atları izliyordu ve aldığı nefes yetmiyordu bedenine,hayatına,inançlarına…
 O düşüyordu.Düşerken çıkan gürültüyü kimseler duymuyordu.Yerçekimi kısa devre yapıyordu sanki ve o ağırlığına inat yavaş düşüyordu.Bu daha acı vericiydi.
Söylendi:
Yuvarlanıyorum yine boşluğa.Hayat cazibesini yitirdi bende.Bir zamanlar koştuğum yollarda şimdi yürüyemiyorum ve varlığım ağır geliyor kendime.
Dillerim değil ama kalbim lal artık.Aynı hataları işlemekten beni alıkoymayan şey nedir bir türlü bulamadım.
Kendime ve inandığım ya da inandığımı sandığım şeylere bir bir ihanet ediyorum acı çekerek hem de.
Güneş arkamda ve gölgem uçurumun hemen kenarında duruyor.
Düşünüyorum ve düşüyorum!
Münir Nurettin'in şarkısında kör kuyuda bırakılan benim hatta kör kuyunun ta kendisiyim.Karanlıkta değilim,karanlık değilim,karanlığa adını veren bizzat benim!
 Kendimi ben değil,ne yer ne gök taşıyor!Yavaş yavaş öldürüyorum kendimi,engizisyon mahkemeleri benden esinlenmiş olsa gerek!
İnsan olmaya çalışmak,insan olmak kadar ağırmış meğer…
 Tepede uzaktaki şehir ışıklarına yakın olan yamaçta gezinen atlar,şimşek çaktığında artık görünmüyorlardı.Ama siyah düşünceli o gri gecede atların orada olduğunu biliyordu.Kişnemelerini duyunca bulutlarla muhabbet ettiklerini anladı,onu çağırıyorlardı aralarına.
 

ANKET

Tüm Anketler